مدیریت دایرکتوری های وب (Web Directories)

در این بخش به بررسی دایرکتوری ها می پردازیم. ما دارای دو نوع دایرکتوری هستیم که در زیر آن ها را نام می بریم :

• Physical Directories : یک دایرکتوری واقعی هستند که در درایو hard سرور شما قرار دارند
• Virtual Directories :  یک لینک برای دایرکتوری فیزیکی (Physical Directory) موجود در درایو hard سرور شما می باشد. این دایرکتوری در قسمت های بعدی به طور کامل توضیح داده خواهد شد.

برای مدیریت دایرکتوری های وب به آیکون Web Directories در صفحه home بروید. در این صفحه آیکون ها و تب های مختلفی وجود دارند که به شرح آن ها خواهیم پرداخت. ولی در ابتدا دایرکتوری های مجازی و طرز ساخت آن ها را شرح می دهیم و در ادامه به بررسی دیگر آیکون ها و تب های موجود می پردازیم.

دایرکتوری های مجازی (Virtual Directories)

یک دایرکتوری مجازی، یک لینک برای دایرکتوری فیزیکی (Physical Directory) موجود در درایو hard سرور شما می باشد. این نوع دایرکتوری ها در واقع یک دایرکتوری انتزاعی می باشند که دیده نمی شوند، ولی می توان آن ها را به راحتی مدیریت کرد. دایرکتوری های مجازی می توانند شامل تعداد مشخصی از تنظیمات مثل تنظیمات ASP.NET ، مجوز دسترسی ها و تنظیمات مربوط به حفاظت URL ها با گذرواژه باشد.

این تنظیماتی که دایرکتوری های مجازی همانند آن چه که در بالا نام برده شد، را می توانند انجام دهند، استفاده از آن را در برنامه های کاربردی وب (Web Application) بسیار مفید می کند. به خصوص در برنامه هایی که با ASP.NET نوشته شده اند. به طور مثال شما سه برنامه دارید که با ASP.NET ویرایش 1.1 نوشته شده اند و شما می خواهید آن ها را در ASP.NET ویرایش 2.0 نصب کنید. برای این کار شما یک دایرکتوری مجازی برای برنامه های ASP.NET 2.0 می سازید. تنظیمات ASP.NET را برای این دایرکتوری انجام می دهید. ASP.NET 2.0 را تنها برای این دایرکتوری فعال می کنید و سپس برنامه را با موفقیت نصب می کنید.

همچنین دایرکتوری های مجازی می توانند همانند یک Alias به کار روند. به طور مثال شما برنامه ای دارید که روی دامین example.com، در فولدر فیزیکی my_data/web_apps/forum نصب شده است. کاربر برای دستیابی به این برنامه نیاز دارد که example.com/my_data/web_apps/forum را تایپ کند. همانطور که می بینید تایپ کردن و به خاطر سپردن چنین آدرسی بسیار مشکل می باشد. شما می توانید یک دایرکتوری مجازی به نام forum در root میزبان مجازی (Virtual Host) خود ایجاد کنید و این دایرکتوری را به my_data/web_apps/forum لینک دهید. از این به بعد کاربر برای دستیابی به این برنامه باید example.com/forum را تایپ کند. تایپ کردن این آدرس و به خاطر سپاری آن بسیار آسان تر می باشد.

برای ساختن یک دایرکتوری جدید عملیات زیر را انجام دهید:

• کلیک بر روی آیکون Web Directories
• کلیک بر روی آیکون Add New Virtual Directories
• Name : نام دایرکتوری را وارد کنید.
• Path : اگر این گزینه را تیک بزنید، یک دایرکتوری فیزیکی به اسم دایرکتوری مجازی که ساخته اید به طور اتوماتیک ساخته می شود.
• Script Source Code : اگر می خواهید کاربر شما به منبع (Source) برنامه دسترسی داشته باشد، در صورتی که مجوزهای خواندن و نوشتن را داشته باشد، این گزینه را تیک بزنید.
• Read Permission : برای این که به کاربر حق خواندن فایل ها و دایرکتوری ها و ویژگی های وابسته به آن ها را بدهید، آن را تیک بزنید.
• Write Permission : با انتخاب این گزینه به کاربر حق Upload کردن فایل ها و ویژگی های وابسته آن ها، تغییر محتوای فایل های نوشته شده را در دایرکتوری مجازی می دهید. حق نوشتن تنها در browser هایی که طرح PUT پروتکل HTTP 1.1 را پشتیبانی می کنند، مجاز می باشد.
• Dorectory browsing : با انتخاب گزینه به کاربر امکان مشاهده لیستی از hypertext ها و یا subdirectory ها را در دایرکتوری مجازی خواهید داد.
• Log visits : اگر شما بخواهید اطلاعات مربوط به مشاهده دایرکتوری خود را ذخیره کنید، این گزینه را تیک می زنید.
• Create application : این گزینه برای ساختن یک دایرکتوری وب (Web Directory) ،به صورت یک برنامه کاربردی IIS می باشد. این دایرکتوری به طور منطقی از نتایج وب سایت تاثیر خواهد پذیرفت.
• Execute permissions : این بخش برای مشخص کردن سطح اجرای برنامه ها می باشد، که شامل سه بخش است:
  1. None : تنها به فایل های استاتیک مثل Html و یا image ها دسترسی دارد.
  2. Scripts only : تنها مجاز به اجرای اسکریپت ها می باشد نه برنامه های قابل اجرا(executables)
  3. Scripts and executables : همه برنامه ها را بدون هیچ محدودیتی اجرا می کند.
• ASP Settings : اگر برنامه های کاربردی شما مبتنی بر ASP.NET است، تنظیمات مربوط به آن را در این قسمت تغییر دهید.
  1. Maximum size of the ASP buffer و Maximum size of entity body of an ASP request : زمانی که برنامه کاربردی شما مستقیما تحت هر تعداد داده ای که توسط IIS انتقال داده می شوند، نتواند اجرا شود، تیک گزینه های مربوط به این بخش را برداشته و مقدار آن ها را در box مربوطه وارد کنید.
  2. Enable ASP server-side script debugging : اگر شما بخواهید debugging برنامه کاربردی در سمت سرور فعال شود، تیک گزینه مقابل را برداشته و این گزینه را انتخاب کنید.
  3. Enable ASP client-side debugging : اگر شما بخواهید debugging برنامه کاربردی در سمت client فعال شود، تیک گزینه مقابل را برداشته و این گزینه را انتخاب کنید.
• بر روی کلید OK کلیک کنید.

برای حذف کردن نام دایرکتوری های افزوده شده نام دایرکتوری مورد نظر را انتخاب کرده و بر روی آیکون کلیک کنید. پیغام Confirm removal را تیک زده و کلید OK را بزنید.

شما با ساخت یک دایرکتوری مجازی  آشنا شدید. حال نوبت به این رسیده است که بتوانیم دایرکتوری ایجاد شده را مدیریت کنیم. هنگامی که شما آیکون Web Directories را در صفحه home انتخاب می کنید، در آن صفحه سه تب با نام های زیر وجود دارند.

• General
• MIME Types
• Protection

در این تب لیستی از دایرکتوری های ایجاد شده و آیکون هایی که مربوط به دایرکتوری root شما، یعنی صفحه نخستی که در هنگام رفتن به آدرس وب سایت  آن را مشاهده می کنید، وجود دارد.

Preferences
اگر در صفحه اصلی Web Directories روی آیکون Preferences کلیک کنید، قادر به تغییر اطلاعات دایرکتوری مربوط به صفحه نخست هستید و اگر در لیست دایرکتوری های پایین صفحه آیکون Preferences  را انتخاب کنید، و یا بر روی نام دایرکتوری کلیک کرده و آیکون Pereferences را انتخاب کنید، قادر به تغییر اطلاعات دایرکتوری انتخاب شده خواهید بود.
در این بخش تمام گزینه ها همانند آن چیزی که در هنگام ساخت دایرکتوری های مجازی شرح داده شد می باشد و تنها چند مورد اضافی دارد که آن ها را شرح می دهیم.

• Allow to use parent paths : با انتخاب این گزینه می توانید مدت مضاعفی را برای نام آدرس هنگامی که به یک فولدر در دایرکتوری وب مراجعه می کنید، به کار ببرید. انتخاب این گزینه ، کاربر را قادر به حرکت  میان فولدرها می کند، بدون این که نام فولدرها و سلسله مراتب آن ها را بداند. اگر این گزینه انتخاب شود، دایرکتوری های آدرس پدر نمی توانند مجوز اجرا را داشته باشند و آن برنامه ها توانایی اجرای غیر مجاز در آدرس پدر را ندارند.
• Allow application execution in MTA : با انتخاب این گزینه برنامه کاربردی شما مجاز به اجرا به روش چند نخی  (multi-threaded) یا MTA می شود. در غیر این صورت برنامه شما به روش تک نخی (single-threaded) یا STA اجرا خواهد شد.
  در روش تک نخی هریک از برنامه ها در فرایند اختصاصی خود اجرا خواهند شد، ولی در روش چند نخی چندین برنامه در یک فرایند به طور هم زمان اجرا خواهند شد.
• Use default documents : با انتخاب این گزینه شما مجاز به استفاده از document های پیش فرض هستید، هنگامی که کاربر به یک دایرکتوری در وب، بدون وارد کردن نام فایل مشخصی دسترسی دارد. مثلا می توانید آدرس "http://www.parallels.com" را به جای "http://www.parallels.com/index.html" وارد کنید. اگر این گزینه را انتخاب نکنید و گزینه  Directory browsing انتخاب شده باشد، وب سرور لیستی از فولدرها را برمی گرداند. اما اگر این گزینه را انتخاب نکرده باشید و گزینه  Directory browsing را نیز انتخاب نکرده باشید، وب سرور پیغام خطای "Access Forbidden" را بر می گرداند.
• Default documents search order : در اینجا Document های پیش فرض را مشخص می کند.
• Allow anonymous access : اگر شما بخواهید یک دایرکتوری عمومی بسازید که کاربران وب بدون هیچ سندیتی به آن دسترسی داشته باشند، این گزینه را انتخاب کنید.
• Require SSL : هنگامی که بخواهید دستیابی SSL را  فعال کنید، این گزینه را انتخاب کنید.

Permissions
اگر در صفحه اصلی Web Directories روی آیکون Permissions کلیک کنید، قادر به تعیین مجوزهای مربوط به صفحه نخست هستید و اگر در لیست دایرکتوری های پایین صفحه آیکون Permissions  را انتخاب کنید، و یا بر روی نام دایرکتوری کلیک کرده و آیکون Permissions را انتخاب کنید، قادر به تعیین مجوزهای دایرکتوری انتخاب شده خواهید بود. در این بخش شما می توانید هر کدام از کاربران و یا گروه ها را برای انجام کارهای مشخص، مجاز و یا غیر مجاز کنید.
هنگامی که بخواهید به کاربران و گروه هایی که فرزند پدری هستند که مجوز دسترسی دارد، مجوز دسترسی بدهید، گزینه Allow inheritable permissions from the parent to propagate to this object and all child objects. Include these with entries explicitly defined here را انتخاب کنید.

انواع (Multipurpose Internet Mail Exchange) یا MIME یک browser وب و یا یک mail application را تعلیم می دهند که فایل هایی را که از سرور دریافت می کند را، چگونه به کار ببرد. به طور مثال هنگامی که یک browser وب به یک آیتم در سرور نیاز دارد، نیاز به انواع MIME آن آیتم نیز خواهد  داشت. بعضی از MIME ها مثل فایل های گرافیکی می توانند در داخل browser نمایش داده شوند. اما بعضی ها مثل سندهای Word به یک برنامه کمکی از بیرون نیاز دارند.
هنگامی که یک وب سرور یک صفحه وب را در Client web browser دریافت می کند، همچنین انواع داده های MIME را که فرستاده شده است را می فرستد. اگر فایل های الصاق شده ای وجود داشته باشند، IIS انواع MIME های فایل های الصاق شده را به برنامه های client می گوید. در این صورت برنامه های client می دانند که چگونه داده هایی را که توسط IIS دریافت می شوند را، چگونه پردازش کنند و یا نمایش دهند.
IIS می تواند انواع MIME فایل ها را به فعالیت در آورد. این انواع می توانند در سطح IIS جهانی یا دامین و یا در دایرکتوری های مجازی رخ دهند. اگر وب سرور درخواستی را برای یک فایل با انواع MIME ثبت نشده را دریافت کند، پیغام خطای 404.3 را خواهد داد.

ساخت یک نوع MIME
برای ساخت یک نوع MIME عملیات زیر را انجام دهید:

• به تب MIME Types در صفحه اصلی Web Directories بروید.
• آیکون Add New MIME Type را کلیک کنید.
• Extension را وارد کنید.(باید با "." یا "*" شروع شود)
• Content : محتوای آن را انتخاب یا وارد کنید.

شما اگر بخواهید یک دایرکتوری داشته باشید که حفاظت شده باشد، باید به تب Protection بروید و اعمال زیر را انجام دهید:

• آیکون Protect را انتخاب کنید.
• سپس آیکون Add New User را انتخاب کرده و کاربرانی که می خواهید به این دایرکتوری دسترسی داشته باشند را مشخص کنید.
• آیکون Preferences را انتخاب کرده و در آن جا متنی که می خواهید، در هنگام ورود به آن دایرکتوری توسط کاربران غیر مجاز دیده شود را، وارد کنید.

اگر شما بخواهید یک دایرکتوری را از حالت Protect خارج کنید، بر روی آیکون Remove Protection کلیک کنید.